Persoonlijk: hoe deal ik met jaloezie?

Vannacht, of vanochtend, werd ik wakker, gingen er meerdere gedachten door me heen en kreeg ik opeens inspiratie voor dit artikel.

Jaloezie. Afgunst. Het gevoel hebben dat je tekort komt ten opzichte van iemand anders. Een van de zeven hoofdzonden en we hebben het allemaal wel eens.

Afbeeldingsresultaat voor jealous tumblr quotes

Toch krijg ik het tegenwoordig vaak te horen, in het bijzonder wanneer ik weer over mijn aanstaande reis naar Amerika aan het praten ben. ‘Oh, ik ben zó jaloers!’ hoor ik dan veelal.

Alhoewel ik vroeger altijd jaloers was op anderen (zij heeft veel meer vriendinnen, zij heeft veel meer mooie kleren en zij heeft veel mooier haar dan ik), vind ik het toch erg ongemakkelijk wanneer mensen ineens jaloers zijn op míj. En klopt die jaloezie wel echt?

Als mensen weer eens zeggen ‘Oh, ik ben zó jaloers!’ zie ik het niet als een compliment, maar kan ik alleen maar ertegenin denken. Ja maar, ik heb me echt de naad uit moeten werken voor die reis, hoor. Ik heb daar echt heel hard voor moeten sparen. Het is me echt niet aan komen waaien, hoor. Jij kan daar ook gewoon voor sparen, als je het echt graag zou willen.

Ik had het er gisteren nog met een vriendin over. Toen zij, na de zoveelste, begon over dat ze ook zo jaloers was, besloot ik toch eens te zeggen hoe ik er over dacht, en die ja maar-gedachte uit te spreken.

Om eerlijk te zijn, ik wil me met deze gedachten juist bijna verontschuldigen in plaats van het als een compliment te zien. Moet ik me nou schuldig gaan voelen omdat ik vier weken rond ga reizen in Amerika, daar zeker twee jaar voor heb moeten sparen, alleen maar omdat mensen jaloers op me zijn? Ja, bijna wel.

Misschien ligt het ook wel aan mijn karakter. Een verwend nest die deze reis van pappie betaald zou krijgen, zou misschien niet zo verontschuldigend en in ja maar-gedachten denken. Ik vind het ongemakkelijk erover na te denken dat mensen gewoon écht jaloers op me zijn. Ben ik dan gewoon zo jaloersmakend?

Misschien is het antwoord wel ja. Ik de droomreis maken naar Amerika die ik al zo lang zo graag wil, ik heb al bijna 6 jaar een hele lieve vriend waarmee ik ga samenwonen, ik heb lieve ouders die altijd voor me klaarstaan en die heel veel van me houden… Misschien zijn dat allemaal wel factoren die voor een groot jaloezie-gehalte kunnen zorgen.

Maar dan nog vind ik het raar, omdat ik vroeger niet zo was. Ik was juist altijd degene die jaloers was op anderen, en niemand was jaloers op mij. Wie wilde mij nou helemaal zijn? Nu zijn de rollen eens omgedraaid, en eigenlijk moet ik daar toch een beetje trots op zijn en me gevleid voelen. Toch blijft het iets wat ik altijd moeilijk zal vinden.

Toch, bedenk ik me, is jaloezie niet altijd iets negatiefs, of iemand het licht in de ogen niet gunnen. Al heeft het een negatieve bijklank. De jaloezie die ik nu ervaar bij iedereen, is eigenlijk gewoon het verlangen van: ‘Oh, dat zou ik ook wel willen!’ In dit geval kan jaloezie de neiging geven om ook je best te doen om te gaan sparen voor wat je graag zou willen. Je wordt geïnspireerd door iemand om hetzelfde te gaan doen. Dat is, denk ik, waar het in mijn geval nu om gaat. Het is niet perse zo dat het negatief hoeft te zijn dat mensen jaloers op me zijn. Het kan mensen op deze manier motiveren om ook aan de slag te gaan voor datgene wat ze graag willen.

Dus, mocht je jaloers zijn op mijn reis: als jij ook zoiets graag zou willen, ga er hard voor werken en lekker voor sparen, en misschien boek jij over een jaar ook wel zo’n toffe reis naar de andere kant van de wereld. Het is echt niet mijn bedoeling om je jaloers te maken. Ik zeg alleen dat, door hard te werken, jij dat ook kunt bereiken. En je die groene kleur van jaloezie straks zelf bij iemand anders kunt gaan zien 🙂

Groetjes en een dikke x!

– Lianne

2 gedachtes over “Persoonlijk: hoe deal ik met jaloezie?

  1. Wat mooi en raak geschreven! Ik kan me voorstellen dat het best wel ongemakkelijk is als iemand zoiets tegen je zegt. Ik ben ook weleens een beetje jaloers op mensen, maar zal dat niet zo snel tegen iemand zelf zeggen. Ik denk inderdaad dat iemand zich bijna schuldig voelt dat zij wél een huis of wél een vriend heeft, terwijl dat schuldgevoel nergens voor nodig is. Goed dat je je gedachten hierover gisteren eens hardop hebt uitgesproken tegen die vriendin.
    Ik zie zelf andere mensen liever ook als inspiratie. Als zij iets kan door hard te werken, kan ik het met diezelfde moeite misschien ook wel ooit waarmaken. Of ik gun het de ander gewoon en ben blij dat diegene iets leuks heeft om van te genieten. Want zelf heb ik dan misschien weer iets anders wat diegene niet heeft.

    Geliked door 1 persoon

  2. Klopt inderdaad, zo is het echt. Ik voel me bijna schuldig als mensen zeggen dat ze jaloers op me zijn en ik begin dan automatisch in die ja maar-gedachten te denken, terwijl dat helemaal niet hoeft. Mensen zijn eigenlijk gewoon jaloers met een reden. Je hebt iets moois wat zij ook zouden willen. Maar door hard te werken kan iedereen er komen, en daar hoeft dus helemaal niemand jaloers om te zijn. En inderdaad, iedereen heeft wel iets anders dat weer leuk en mooi is. Al ben ik vandaag de dag gelukkig niet zo snel meer jaloers, haha!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s