Persoonlijk: hoe deal ik met jaloezie?

Vannacht, of vanochtend, werd ik wakker, gingen er meerdere gedachten door me heen en kreeg ik opeens inspiratie voor dit artikel.

Jaloezie. Afgunst. Het gevoel hebben dat je tekort komt ten opzichte van iemand anders. Een van de zeven hoofdzonden en we hebben het allemaal wel eens.

Afbeeldingsresultaat voor jealous tumblr quotes

Toch krijg ik het tegenwoordig vaak te horen, in het bijzonder wanneer ik weer over mijn aanstaande reis naar Amerika aan het praten ben. ‘Oh, ik ben zó jaloers!’ hoor ik dan veelal.

Alhoewel ik vroeger altijd jaloers was op anderen (zij heeft veel meer vriendinnen, zij heeft veel meer mooie kleren en zij heeft veel mooier haar dan ik), vind ik het toch erg ongemakkelijk wanneer mensen ineens jaloers zijn op míj. En klopt die jaloezie wel echt?

Als mensen weer eens zeggen ‘Oh, ik ben zó jaloers!’ zie ik het niet als een compliment, maar kan ik alleen maar ertegenin denken. Ja maar, ik heb me echt de naad uit moeten werken voor die reis, hoor. Ik heb daar echt heel hard voor moeten sparen. Het is me echt niet aan komen waaien, hoor. Jij kan daar ook gewoon voor sparen, als je het echt graag zou willen.

Ik had het er gisteren nog met een vriendin over. Toen zij, na de zoveelste, begon over dat ze ook zo jaloers was, besloot ik toch eens te zeggen hoe ik er over dacht, en die ja maar-gedachte uit te spreken.

Om eerlijk te zijn, ik wil me met deze gedachten juist bijna verontschuldigen in plaats van het als een compliment te zien. Moet ik me nou schuldig gaan voelen omdat ik vier weken rond ga reizen in Amerika, daar zeker twee jaar voor heb moeten sparen, alleen maar omdat mensen jaloers op me zijn? Ja, bijna wel.

Misschien ligt het ook wel aan mijn karakter. Een verwend nest die deze reis van pappie betaald zou krijgen, zou misschien niet zo verontschuldigend en in ja maar-gedachten denken. Ik vind het ongemakkelijk erover na te denken dat mensen gewoon écht jaloers op me zijn. Ben ik dan gewoon zo jaloersmakend?

Misschien is het antwoord wel ja. Ik de droomreis maken naar Amerika die ik al zo lang zo graag wil, ik heb al bijna 6 jaar een hele lieve vriend waarmee ik ga samenwonen, ik heb lieve ouders die altijd voor me klaarstaan en die heel veel van me houden… Misschien zijn dat allemaal wel factoren die voor een groot jaloezie-gehalte kunnen zorgen.

Maar dan nog vind ik het raar, omdat ik vroeger niet zo was. Ik was juist altijd degene die jaloers was op anderen, en niemand was jaloers op mij. Wie wilde mij nou helemaal zijn? Nu zijn de rollen eens omgedraaid, en eigenlijk moet ik daar toch een beetje trots op zijn en me gevleid voelen. Toch blijft het iets wat ik altijd moeilijk zal vinden.

Toch, bedenk ik me, is jaloezie niet altijd iets negatiefs, of iemand het licht in de ogen niet gunnen. Al heeft het een negatieve bijklank. De jaloezie die ik nu ervaar bij iedereen, is eigenlijk gewoon het verlangen van: ‘Oh, dat zou ik ook wel willen!’ In dit geval kan jaloezie de neiging geven om ook je best te doen om te gaan sparen voor wat je graag zou willen. Je wordt geïnspireerd door iemand om hetzelfde te gaan doen. Dat is, denk ik, waar het in mijn geval nu om gaat. Het is niet perse zo dat het negatief hoeft te zijn dat mensen jaloers op me zijn. Het kan mensen op deze manier motiveren om ook aan de slag te gaan voor datgene wat ze graag willen.

Dus, mocht je jaloers zijn op mijn reis: als jij ook zoiets graag zou willen, ga er hard voor werken en lekker voor sparen, en misschien boek jij over een jaar ook wel zo’n toffe reis naar de andere kant van de wereld. Het is echt niet mijn bedoeling om je jaloers te maken. Ik zeg alleen dat, door hard te werken, jij dat ook kunt bereiken. En je die groene kleur van jaloezie straks zelf bij iemand anders kunt gaan zien 🙂

Groetjes en een dikke x!

– Lianne

Advertenties

Weekly Wednesdaylist: mijn 7 tips om te verhuizen

Verhuizen… een van de meest stressvolle dingen in een mensenleven. Het kost ontzettend veel werk en tijd. Toch zal het soms eens moeten gebeuren. Omdat ik net uit een verhuizing kom en al met deze erbij al vijf (!) keer in mijn leven verhuisd ben (troost: van de allereerste kan ik me toch niks meer herinneren en van de tweede maar vrij weinig), ben ik een echte ervaringsdeskundige geworden en wil ik graag mijn tips en ervaringen delen om het verhuizen hopelijk zo makkelijk mogelijk te maken!

Afbeeldingsresultaat voor box tumblr

1: Begin met spullen die je even niet nodig hebt.

Begin klein, met bijvoorbeeld kasten leeghalen. Stop dingen die je op dit moment niet gebruikt of waarvan je weet dat je ze een tijdje niet nodig hebt alvast in dozen. Ik was begonnen met mijn boekenkast, mijn cd’s, en mijn sierspullen zoals kaarsen en beeldjes. Alles wat je op dit moment niet nodig hebt: hup, in die doos! Daar kun je niet vroeg genoeg mee beginnen!

2: Zoek alles uit.

Klinkt natuurlijk heel logisch. Wat ik er vooral mee bedoel, is: Maak 3 stapels. 1: zoek dingen uit die je nog mee wilt nemen en leg die op een aparte stapel. 2: zoek dingen uit die je eventueel nog te koop/tweedehands aan kan bieden, en leg die ook op een aparte stapel. En 3: zoek de dingen uit die helemaal weg kunnen, in de vuilnisbak, en leg die op de derde stapel. Is misschien wat rommelig, maar dat is verhuizen altijd. Hou in ieder geval die stapels aan, zodat je een beetje het overzicht behoudt.

3: Zorg voor voldoende hulp.

Maar echt, vele handen maken licht werk. Verhuizen is zwaar werk, dus zorg in ieder geval voor een paar sterke mannen die mee kunnen helpen tillen en sjouwen (vinden ze vast niet erg ;)). Ondertussen kun je bijvoorbeeld samen met je moeder nog dingen inpakken, of (mocht het nodig zijn) behang van de muren afhalen. Mijn ouders, schoonouders en vriend hebben ook wat dagen meegeholpen. Zonder hen had ik het ook nooit gered!

4: Bewaar altijd dozen.

Mijn ouders hebben altijd dozen bewaard, ook van vorige verhuizingen. Die vouwen ze dan uit elkaar, zodat je ze met verhuizen weer in elkaar kunt plakken. Superhandig, want verhuisdozen zijn enorm duur in de winkel. Vraag dus altijd rond of iemand nog dozen heeft staan, dan kom je waarschijnlijk al een heel eind. Lengte/grootte/breedte/vorm maakt niet uit. Lichtere dozen zou je kunnen gebruiken voor handdoeken/vaatdoeken/kleren. Stevigere dozen kun je gebruiken voor breekbare dingen.

5: Bedenk waar je het voor doet.

Oké, verhuizen is zwaar en ook al zie je het even niet meer zitten, je verhuist vast en zeker met een reden. Ga je het huis uit? Ga je studeren en op kamers wonen? Ga je samenwonen? Hou die reden in je achterhoofd en bedenk hoe trots je je wel niet moet voelen als het uiteindelijk allemaal achter de rug is!

6: Laat iedereen weten dat je aan het verhuizen bent.

En dus weinig tijd hebt. Met vriendinnen afspreken komt daarna wel weer. Laat ook op je werk weten dat je in een verhuizing zit. Ik heb specifiek aangegeven dat ik de laatste week alleen maar ochtenden ingepland wilde worden, zodat ik me volop op de verhuizing kon richten. Geef het aan, want waarschijnlijk hebben ze er allemaal begrip voor.

7: Zorg dat je ook goed uitrust en ontspant.

Wat ik net al zei, verhuizen kan behoorlijk stressvol zijn. Zoek daarom, tussen al het opruimen en die rommel door, even een momentje voor jezelf. Pak een boek of een tijdschrift (een die je nog niet hebt ingepakt, natuurlijk) en ga eruit. Even weg uit de rommel en de dozen en ga, als het een beetje mooi weer is, lekker naar buiten. Zorg even dat je helemaal op kan laden en straks weer lekker met frisse moed kan beginnen. Zo belangrijk!

En? Ga jij binnenkort ook verhuizen of zit je middenin een verhuizing? Hopelijk helpen mijn tips je om het zo aangenaam mogelijk te maken. Leuker wordt het toch niet. Maar houd je altijd het eindresultaat in je hoofd. Ik wist waar ik het voor deed: ik ga samenwonen, ander werk zoeken en een heel nieuw avontuur tegemoet. Het is uiteindelijk allemaal gelukt en de rust is weer heerlijk teruggekeerd!

Trouwens, dit was voorlopig voor de komende weken de laatste WW-list. Dat zeg ik er maar even bij, want volgende week woensdag zit ik in het vliegtuig naar Amerika. Goede reden, toch? 🙂 Waaahhh, het komt steeds dichterbij! Zo spannend! Ik zal proberen om wat updates te posten, Stefan neemt zijn laptop mee, dus misschien dat er in die vier weken wel een blogje tussendoor online komt. Ik kan niks beloven, maar dan heb ik daarna natuurlijk wel superveel te vertellen!

Hold on tight en keep up!

– Lianne